944496_542456019148992_1609983483_a

یک آدم متشخص به حريم خصوصي همسرش احترام مي گذارد. هر انساني در هر مقام ، موقعيت، جنسيت و نسبتي داراي يک حريم خصوصي است که خودش آن را تعريف مي کند؛ يعني براي ديگران مشخص مي کند که تا کجا اجازه دارند در حريم او وارد شوند. در يک جامعه متمدن همواره در ارتباط اوليه تمام حريم ها را بسته تلقي مي کنند تا جايي که شخص اجازه ورود بدهد. بدين معنا که وقتي به ما گفتند سوار خودروي ما بشويد ما سوار خودروي ديگران مي شويم.

وقتي گفتند «لطفاً تلفن را جواب دهيد» ما تلفن ديگران را جواب مي دهيم و پس از عذرخواهي مي گوييم «فعلاً خودشان امکان صحبت ندارند.» تلفن همراه، کمد شخصي، دفترچه خاطرات و… همه و همه حريم خصوصي محسوب مي شود و نبايد هيچ گاه بدون اجازه ديگران به آن ها ورود کرد. درباره وسيله اي مانند تلفن همراه حتي به شماره اي که روي گوشي افتاده و در حال زنگ زدن است نيز نبايد نگاه کرد. يک آدم متشخص تمام اين حريم هاي شخصي و خصوصي را براي همسرش نيز قائل است. هيچ گاه نبايد گفت بين زن و شوهر اين حرف ها وجود ندارد. البته تذکر اين نکته لازم است که از سويي نبايد در خانه هيچ دري اعم از در اتاق يا در کمد به روي زن يا شوهر قفل باشد و از سوي ديگر نبايد هيچ گاه سراغ وسايل شخصي و حريم خصوصي يکديگر رفت. به ديگر سخن، خانه خوب، خانه اي است که بيش از هر چيز اعتماد متقابل در آن موج بزند.

مثال:

مرد خطاب به همسرش که در حال شستن ظرف هاي شام است مي گويد: ببخشيد خانم تلفنت زنگ مي خوره، مي توني جواب بدي.

-لطف مي کني تلفن رو برداري ببيني کي داره تماس مي گيره

-بله چند لحظه اجازه بده… دوستت ناهيد خانم داره زنگ مي زنه

-لطفاً تلفن رو جواب بده بگو خودم چند دقيقه ديگه باهاش تماس مي گيرم، ممنون!