fds

بی اشتهایی عصبی یا انورکسیا نوعی اختلال روانی در غذا خوردن است که در آن بیمار از خوردن غذا به میزان کافی و با وجود گرسنگی امتناع می‌ورزد. این روند که معمولاً با آغاز و زیاده‌روی در یک رژیم غذایی آغاز می‌شود به دلیل کاهش شدید وزن می‌تواند منجر به مخاطرات مرگباری گردد. عدم تصور صحیح از شکل بدن و تناسب اندام، همچنین فشارهای اجتماعی و تبلیغات تجاری از دلایل بروز این بیماری شمرده می‌شود.

نشانه‌های انورکسیا

کاهش وزن شدید طی چند هفته یا ماه

ادامه رژیم کم کالری با وجود لاغر بودن یا کاهش وزن شدید

توجه بسیار به غذا، کالری، مواد مغذی یا آشپزی

ترس بسیار از افزایش وزن

عادات غذایی عجیب مانند پنهانی غذا خوردن

احساس چاق بودن با وجود لاغری

عدم توانایی ارزیابی درست وزن افراد

اثر بسیار وزن فرد روی ارزش فرد از نظر خود او

افراد مبتلا به انورکسیا اغلب دچار گرسنگی هستند، اما غذا نمی‌خورند. این افراد ترس بسیار زیادی از چاق شدن دارند حتی اگر بسیار لاغر باشند

نا امیدی، ترس و اضطراب و تحریک پذیری

دوره‌های قاعدگی بی نظم

پیگیری رژیم‌های ایجادکننده اسهال یا ادرارآور

بروز مکرر بیماری

پوشیدن لباس گشاد برای پنهان کردن کاهش وزن

ورزش کردن شدید و اضطراری

احساس بی ارزشی و نا امیدی

کناره گیری از جوامع و انزوا

تشدید برخی علایم فیزیکی مانند کاهش تحمل هوای سرد، مو و ناخن شکننده، پوست خشک و زرد، کم‌خونی، یبوست، ورم مفاصل، تحلیل دندان‌ها، رشد موهای نازک سراسر بدن

 

بی اشتهایی عصبی در صورت درمان نشدن موجب بروز مشکلاتی می‌شود از قبیل:

 

آسیب اعضای بدن خصوصاً قلب، مغز و کلیه‌ها

افت فشار خون، ضربان قلب و تنفس

ریزش مو

ضربان قلب نامنظم

نازک شدن استخوان‌ها (استئوپروز )

به هم خوردن تعادل الکترولیت‌ها

مرگ در اثر گرسنگی شدید یا خودکشی

تشخیص انورکسیا

پنهان کاری، خجالت و تکذیب از جمله علایم اختلال تغذیه‌ای هستند. اما در مجموع این مشکل ممکن است برای مدت طولانی در فرد شناخته نشود. اگرچه تست‌های آزمایشگاهی مشخصی جهت تشخیص انورکسیا وجود ندارد اما پزشک از انواع تست‌های تشخیصی مانند تست خون، بیماری‌ها یا رادیولوژی به منظور ارزیابی اثرات کاهش وزن بر روی اعضای بدن کمک می‌گیرد.

اگر بیماری یا مشکل فیزیکی در فرد دیده نشود او را به روانشناس ارجاع می‌دهند تا با مصاحبه های طراحی شده و سایر ابزارهای ارزیابی به بررسی اختلال تغذیه‌ای فرد بپردازند.

درمان انورکسیا

 

همانند سایر اختلالات تغذیه‌ای در انورکسیا نیز به یک برنامه درمانی همه جانبه جهت درمان بیمار نیاز است. اهداف درمان شامل حفظ وزن فرد در محدوده وزن سلامت، درمان روانی، تصحیح الگوهای فکری.

درمان معمولاً ترکیبی از این موارد می‌باشد

روان درمانی: این روش درمانی بر تغییر فکر و رفتار فرد در مورد اختلال تغذیه ای تمرکز دارد.

پزشکی: در این روش به جهت کمک به خواب و برانگیختن انگیزه آرام‌بخش تجویز می‌شود

مشاوره تغذیه: هدف در این روش ارتقای سطح سلامت، کمک به تصحیح الگوی غذایی و آموزش اهمیت تغذیه و داشتن رژیم غذایی متعادل است

حمایت خانوادگی یا گروهی: بسیار در فرایند درمان موثر است. چرا که افراد می‌توانند به راحتی احساسات خود را با افرادی که تجربه مشابه دارند در میان بگذارند

بیمارستانی و درمانی: این درمان در افرادی که دچار سو تغذیه و یا مشکلات بالینی دیگر هستند به کار می‌رود.