هر اختلالی که در آن موفقیت تحصیلی فرد با توجه به سن و آموزش و هوش، براساس آزمون‌های معیار خواندن و نوشتن و محاسبه از آنچه انتظار می‌رود بسیار کمتر باشد، اختلال یادگیری توصیف می‌شود.

706849

اصطلاح اختلال یادگیری از نیاز به تشخیص و خدمت به دانش‌آموزانی برخاسته‌است که به طور مداوم در کارهای درسی خود با شکست مواجه می‌شوند و در عین حال درچهارچوب سنی کودکان استثنایی نمی‌گنجند. ظاهری طبیعی دارند، رشد جسمی و قد و وزن‌شان حاکی از بهنجار بودن آنان است. هوش انها کمابیش عادی است، به خوبی صحبت می‌کنند، مانند سایر کودکان بازی و مثل همسالان خود با سایرین ارتباط بر قرار می‌کنند. درخانه نیز یاری‌های لازم را دارند و کارهایی را که والدین به آنان واگذار می‌کنند به خوبی انجام می‌دهند. لیکن توانایی لازم برای به جریان اندازی اطلاعات برای بیان کردن و به ویژه نوشتن را ندارند. پس با توجه به مشخصات کلی این دانش‌آموزان، می‌توان آن‌ها را در گروه جدیدی به نام دانش آموزان اختلال یادگیری قرار داد و گفت این دانش آموزان در یک یا چند فرایند روانی که به درک کردن با استفاده از زبان شفاهی یا کتبی مربوط می‌شود، اختلال دارند که این اختلال می‌تواند به شکل عدم توانایی کامل در گوش کردن، صحبت کردن، خواندن، نوشتن، هجی کردن یا انجام محاسبات ریاضی ظاهر شود.

 

این اصطلاح شرایطی چون معلولیت‌های ادراکی، آسیب دیدگی‌های مغزی، نقص جزئی در کار مغز، و خوانش‌پریشی را در بر می‌گیرد. این تعریف آن دسته از دانش آموزان را که به دلیل معلولیت‌های دیداری، شنیداری یا حرکتی، همچنین عقب ماندگی ذهنی یا محرومیت‌های محیطی، فرهنگی یا اقتصادی به مشکلات یادگیری دچار شده‌اند، شامل نمی‌شود.

والدین معمولا گزارشی از نارضایتی معلم از عملکرد تحصیلی کودکشان دریافت می کنند و بسیار نگران می شوند. نقص یا ناتوانی عملکرد می تواند به شکل نداشتن توانایی کامل در گوش کردن، فکرکردن، صحبت کردن، خواندن، نوشتن یا انجام محاسبه های ریاضی ظاهر شود. اختلال یادگیری یا ناتوانی در یادگیری اصطلاحی است که در متون علمی برای این موارد استفاده می شود.

 

چه درمان‌هایی برای کودکان دچار اختلالات درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد؟

هدف از روش‌های درمان برای مشکلات کلامی و زبانی برای کودکانی که دچار مشکل خواندن هستند، تمرکز بر درمان جنبه‌های خاص از توانایی خواندن و نوشتن است که کودک در آن‌ها ضعیف می‌باشد. برای مثال، در صورتی که کودک توانایی خواندن کلمات را داشته اما نمی‌تواند جزئیات آنچه خوانده را درک کند، لازم است از درمان‌های ادراکی برای کودک استفاده شود. در صورتی که یک کودک کم سن با مشکلات مربوط به تشخیص صداهای مختلف برای ساختن کلمات مشکل داشته باشد، احتمالاً روش درمان بر فعالیت‌های مناسب بر رشد این مهارت‌ها تمرکز خواهد داشت (برای مثال خواندن شعر، جدا کردن هجاها (سیلاب‌ها)، و سایر تمرین‌های مانند آن). برخی از تمرین‌های خاص مورد استفاده به این منظور با شرکت کودک در کلاس درس ارتباط دارد. بنابراین، اقلام مورد نیاز برای این درمان‌ها به‌طور مستقیم مربوط به وسایل و امکاناتی است که در کلاس‌های درس مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای مثال در این زمینه از کتاب‌های مناسب برای بهبود توانایی خواندن، استفاده از کاغذ برای توانایی نوشتن، و انجام تمرین‌های شفاهی مشابه آنچه در کلاس‌های درس استفاده می‌شود، می‌توان نام برد. به این ترتیب به کودک استراتژی‌های یادگیری زبان مناسب برای شرکت در کلاس‌های درسی و انجام تکالیف محول شده آموزش داده خواهد شد. برای کمک به کودک برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن، متخصص گفتاردرمانی ممکن است به‌طور نزدیک با کودک در کلاس درس شرکت کند.

علاوه بر این در ارتباط با اختلالات یادگیری می‌توان از روش‌های درمان خاص در ارتباط با زبان کلامی (صحبت کردن و شنیدن) به منظور کمک به کودک برای بهبود وضعیت زبان نوشتاری استفاده کرد. برای مثال، پس از شنیدن یک داستان، ممکن است از کودک خواسته شود پاسخ سوالات مربوط به داستان را بیان کرده و بنویسد. علاوه بر این ممکن است از کودک خواسته شود به صورت شفاهی و کتبی خلاصه داشتن را به زبان خود توضیح دهد.

مهارت‌های مورد نیاز برای ادای کلمات ممکن است به کودک برای بهبود توانایی زبان نوشتاری آموزش داده شود. برای مثال، در صورتی که بخواهیم به کودک ادا کردن کلمات دارای حروف خاص را آموزش دهیم، ممکن است از وی بخواهیم این کلمات را از روی یک فهرست چاپ شده خوانده و تکرار کند..

 

با اختلال یادگیری بچه ها چه کار کنیم؟

مبتلایان به ناتوانی های یادگیری در تمام سطوح و در تمام پایه های کلاسی از آمادگی تا دانشگاه دیده می شوند. تشخیص بهنگام، روند بهبودی را سرعت خواهدبخشید؛ بنابراین توجه به دوره ابتدایی به ویژه پایه های اول و دوم در این زمینه از اهمیت بسیاری برخوردار است.